Wielka Brytania (Szkocja)

Pies o zróżnicowanej harmonijnej sylwetce, mocnej budowie i średnio mocnej kości, nie powinien jednak sprawiać wrażenia ociężałego. Sylwetka ma format krótkiego prostokąta. Piętno płci powinno być wyraźne.

Wzrost: pies 56 - 61 cm, suka 51 - 56 cm.

Włos okrywowy prosty i twardy, podszerstek miękki i bardzo gęsty. Wymagana obfita grzywa i kryza, na przednich kończynach "frędzle", na tylnych obfite "portki", ogon obficie owłosiony.

Śniada - odcienie od złotego do ciemnomahoniowego. Kolor słomkowy - niepożądany. Tricolor - podstawą jest kolor czarny z intensywnym podpalaniem na głowie i kończynach. Kolor czarny powinien mieć czystą barwę. Marmurkowa (blue - merle) - przeważa kolor niebieskopopielaty nakrapiany czernią, która nie może dominować. Powinny występować niewielkie plamki, duże czarne łaty nie są dopuszczalne. We wszystkich umaszczeniach występują białe tzw. irlandzkie znaczenia: biały kołnierz, znaki na kończynach, biały koniec ogona, strzałka na grzbiecie nosa i na głowie. Brak białych znaczeń nie jest wadą.

Ma kształt wyaźnie ściętego klina, mózgoczaszka płasko wysklepiona, stop nieznacznie zaznaczony. Długość kufy i czaszki jest taka sama. Pysk zwęża się łagodnie ku wierzchołkowi nosa. Zgryz nożycowy, nos czarny.

O szczególnie łagodnym wyrazie, średniej wielkości, kształt migdału, nieco skośnie osadzone, ciemnopiwne z wyjątkiem psów marmurkowych, które mogą mieć oczy błękitne (lub jedno oko błękitne lub część tęczówki).

Małe, umieszczone na wierzchu czaszki, osadzone niezbyt blisko siebie. W spoczynku pies trzyma je stulone do tyłu, w podnieceniu są skierowane do przodu w pozycji półstojącej.

Grzbiet mocny i lekko wypukły w okolicy lędźwiowej, klatka piersiowa głęboka, żebra dobrze wysklepione.

Proste, muskularne o średnio silnym kośćcu; łokcie nie wykręcone ani na zewnątrz, ani do wewnątrz.

W udzie muskularne, suche i żylaste, dobre kątowanie. Stawy skokowe niskie i silne. Łapy owalne o silnych podeszwach, palce wysklepione i zwarte.

Długi, sięgający co najmniej stawu skokowego, w spoczynku opuszczony i lekko wygięty na końcu. W ruchu noszony nieco wyżej, ale nigdy ponad grzbietem.